Een fundamenteel probleem bij het kiezen van een nieuwe loopbaan is het feit dat je niet weet of je iets leuk vindt als je er geen ervaring mee hebt. “Welk werk past bij mij” is een vraag die je vaak alleen in de praktijk kunt beantwoorden. In het boek(je) “Werk vinden dat bij je past” van Roman Krznaric worden drie manieren beschreven om dit probleem te tackelen. In dit artikel ga ik kort op die drie manieren in ondersteund door een persoonlijk verhaal.

“Veruit de grootste fout die mensen maken wanneer ze proberen om van loopbaan te wisselen, is het uitstellen van de eerste stap totdat ze een bestemming hebben gekozen.” – Herminia Ibarra

Radicale sabbatical

De meest extreme vorm van ervaringsleren is de radicale sabbatical. Deze vorm bestaat er uit dat je jezelf een periode vrij geeft om verschillende carriërepaden te bewandelen. Dit kan in de vorm van meerdere parttime banen, stages of eventueel vrijwilligerswerk. Het idee is dus wel dat je in principe een jaar financieel kan overleven zonder dat je een baan nodig hebt.

Vaak wordt een sabbatical ingezet om te reizen. Ook als deze vrije periode bedoeld is om op de loopbaankeuze te reflecteren. Wie wel eens op reis is geweest weet echter dat je hoofd tijdens een reis wel naar andere dingen staat dan naar werk. En dat is maar goed ook, want er is op een reis genoeg om van te genieten. Wie daarom serieus op zijn loopbaan wil reflecteren doet beter aan een radicale sabbatical.

Projecten

Een andere manier om te ontdekken of een loopbaan bij je past is om te starten met kleinschalige projecten. Als je bijvoorbeeld een bestuurlijke functie overweegt, kun je starten met een functie in een ondernemingsraad of de medezeggenschapsraad. Zo krijg je direct mee hoe het is om te besturen, zonder dat je ontslag hoeft te nemen of grote investeringen hoeft te doen.

Als ik dit idee opper krijg ik vaak als tegenwerping: “maar ik wil het niet doen als hobby, ik wil er mijn carrière van maken”. Het is echter niet het idee dat je het altijd op een zo kleine schaal moet blijven doen. Een project dient slechts om te ontdekken of een bepaald beroep bij je past.

Een bijkomend voordeel van deze aanpak is dat het ook goed staat op je CV als je eenmaal besluit om definitief de overstap te maken. Mensen die van carrière wisselen hebben bijna altijd onvoldoende ervaring met het nieuwe werk. Een klus als vrijwilliger of een project in de vrije tijd kan dan helpen om het aannemelijk te maken dat je voor dit werk geschikt bent.

Onderzoek door conversatie

De gemakkelijkste manier van praktijkonderzoek is het houden van gesprekken met mensen die het beoogde beroep al hebben. Krznaric wijst er terecht op dat we in een specifiek beroep vaak in een specifieke “wereldbeschouwing” terecht komen. Artsen gaan bijvoorbeeld veel om met andere artsen en delen daardoor haast ongemerkt de normen en waarden die in deze groep heersen. Door met iemand buiten je branche te praten, leer je de werkelijkheid op een geheel andere manier bekijken.

Daarnaast kun je ook meer praktische kennis op doen. Waar bestaat het werk nu eigenlijk uit en hoe “voelt” het. Ik raad mensen ook wel eens aan om sollicitatiegesprekken te gaan voeren omdat je tijdens deze gesprekken vaak goed kunt proeven hoe de sfeer is in een bepaalde branche en binnen een bepaald bedrijf.

Tot slot is deze manier van werken specifiek handig voor beroepen die je lastig als “side-project” kunt doen. Het starten van een webshop kun je gemakkelijk ’s avonds naast je werk doen, maar het werk van een ambulancechauffer laat zich moeilijker op kleine schaal nabootsen. In dat geval kun je het best gesprekken voeren om hier achter te komen.

Mijn ervaring

Een aantal jaar geleden stond ik bijvoorbeeld voor een moeilijke taak. Ik was aan het overwegen om te gaan promoveren, maar wist niet zeker of dit iets voor me was. Onbewust heb ik toen twee van de bovenstaande technieken toegepast.Allereerst heb ik een aantal mensen gebeld die onderzoek deden of hier veel van af wisten. De professor waarbij ik afgestudeerd was, een bevriende promovendus en Ruut Veenhoven, de befaamde geluksprofessor uit Rotterdam. Met hen heb ik het gehad over de mogelijkheden van onderzoek, maar ook over praktische zaken. Zo kreeg ik via hen antwoord op de vragen “Hoe vind ik een promotor?” en “Wat kan ik doen als voorbereiding?”

Veenhoven gaf me toen een belangrijk advies: “schrijf gewoon je eerste artikel en dien het in bij een tijdschrift, dan kom je er vanzelf achter of je het leuk vindt.” Precies dat heb ik gedaan en hoewel het artikel uiteindelijk nooit gepubliceerd is, heeft het zijn beoogde effect wel gehad. Ik ontdekte dat het me weinig moeite kostte om in het weekeind nog in de boeken te duiken en ook het schrijven van een betoog deed me veel genoegen. Nu ik in de praktijk had gemerkt dat het promoveren wel iets voor me was, kon ik veel makkelijker de stap maken om het traject in te gaan.

Loopbaanadvies

Het ontdekken van je krachten, je kennis en je kunde, je waarden en interessen heeft zeker een plaats in beroepskeuzeadvies. In onze loopbaanadviestrajecten maken we daar dan ook wel degelijk gebruik van. Op den duur is het echter tijd om in de praktijk te gaan experimenteren en daarbij kunnen de bovenstaande methoden goed van pas komen.

Kun jij wel wat professionele hulp gebruiken bij je loopbaankeuze? Klik dan hier voor onze loopbaancoaching.

Ben je ontslagen en ben je op zoek naar outplacement? Kijk dan op de pagina voor outplacement amsterdam.

Wat vind jij van Brout?